کمتر از ۱ سال با پدیده ای به اسم هک آشنا شدم .  اون موقع به شدت علاقه مند بودم انتها و حد این هک کردن چیه . یهو کتابهای کامپیوتر و مجلات پر شد از اسامی هکر کلاه سفید و هکر کلاه سیاه و … . روز به روز جذابیت این سرگرمی بیشتر و بیشتر شد . بعدترها فیلم SwordFish هم مزید بر علتی شد که هک داره جذابیتی بیش از گذشته در بین همه پیدا میکنه.

نرم افزارهایی مثل Sub7 مثل نقل و نبات تو سی دی فروشیها پیدا میشد .

سالها گذشت و من با خودم میگفتم چرا کسی راجب خطرات و مشکلاتی که تو اینترنت هست تو صدا و سیما حرکت درست و حسابی نمیکنه.

مشکلاتی مثل کلاه برداری اینترنتی ، خرید انلاین ، نفوذ به سیستم ها و امنیت و اهمیت نگهداری کامپیوتر در برابر تهدیداتی مثل ویروسها و اینترنت و غیره.

تقریبا اکثریت مردم میدونند اعتیاد چیز بدیه و مشکلاتش چیه ، اما همون اکثریت مردم نمیدونند که اینترنت چطور چیزیه و مشکلات و مزایاش چیه.

قسمت اول هوش سیاه گذاشته شد و من ندیدم و تنها به سکانسهای انتهاییش رسیدم . قسمت دوم رو کاملا اتفاقی دیدم و تازه دوزاریم افتاد که این سریال تو حرف زدن کمی متفاوت از بقیه داره عمل میکنه و حرف جدیدی داره.

اگر فاز سریال رو کلا ۳ فاز جداگانه در نظر بگیریم .

۱-اکشن و صحنه های انفجار و غیره.

۲-حواشی سریال

۳-داستان مشکلات اینترنت

اون وقت میشه سریال رو یک ارزیابی درست و حسابی کرد.

با اینکه بخش اکشن این سریال تا حدی با مرحوم پیمان ابدی بود ، اما بی تعارف خیلی معمولی بود . یعنی با خواب و بیدار میخواستی مقایسه کنی اگر بدتر نبود قطعا بهتر نبود !

اما راجب حواشی هم باز هم این سریال فوق العاده ضعیف و بدون جذابیت بود . از داستانهای کناره ی مجرمین که چرا دست به ارتکاب جرم میزنند بگیر تا خانواده سرگرد و پیامهای اخلاقیشو و اینا . کاملا در حد یک سریال آبکی در اومده بود و از سطح سریالهای استانی هم حتی پایینتر بود.

و اما فاز سوم که شاید نقطه ی قوت سریال بود ، پرداخت به جرائم رایانه ای بود .

جرائمی که به تازگی به تصویب مجلس رسیده و تقریبا دنیای مجازی رو هم شامل قوانین سفت و سختی کرده.

نکته اول جذابیت این فاز برای من تو سریال این بود که سعی کرده بود پوشش درست و منطقی به این سری از جرائم بده . صحنه سر کار گذاشتن مردم توی چت ، قرار های اینترنتی ، ایمیلهای تقلبی ، تروجان ها ، مضرات ندیدن یک فرد در هنگام چت ، و …. همه و همه مشکلاتی بود که تا حد استانداری به خوبی بهش پرداخت شده بود.

نکته مهم تو این سریال که تقریبا کمتر جایی حداقل تو ایران دیده بودم ، استفاده درست و به جا از ابزارهای کامپیوتری بود (حداقل در ظاهر!!)

دیگه خبری از گافهای خیلی خفن تو نشون دادن کار با کامپیوتر نبود . دیگه ویندوز مدیا پلیر موقع چت تصویری تو ذوق آدم نمیزد ! .

بازیها کاملا آبکی و بدون سر وته بود . صحنه ای که پسره توسط هوش سیاه به گروگان گرفته میشه رو باید در تاریخ گروگان گیری سینمایی ثبت کرد .

پسره با ناز خاصی میگه اوا من نمیام ! و از همه جالبتر هم گروگان گیره که نقطه ی اوج تهدیدش اینه که : برو تو کاریت ندارم!!

اما سرطان سریالهای ایرانی متاسفانه گریبان این سریال رو هم گرفت . حیف و ۱۰۰ حیف و هزاران حیف که این سریال هم پایان بندیش بدون هیچ نکته و قوت خاصی تموم شد .

کم کم دلم داره برای یک پایان بندی درست و حسابی تو سریالهای ایرانی تنگ میشه .

به هر حال هر چی بود گذشت . جدا و عمیقا امیدوارم این سری از جرائم و مشکلات به دقت دوباره زیر دست نویسنده های سریالها بره ، چون تازه اول راهه و هنوز حالا حالاها کار داره تا بشه درست و حسابی این مشکلات و معضلات رو پوشش داد.

گذشت تا پاورچین به شبکه تهران اومد . ۲۰ قسمت اول ( که ایده ی برره و نخود و جواد رضویان و شقایق دهقان و .. در کار نبود) مهران مدیری همون مهران مدیری تکراری و خسته کننده شده بود . اما بعد از اون با یک ایده ی عالی ورق به کلی برگشت . از شبکه تهران به مرور شبکه های استانی وقت هم با تاخیر این سریال رو پوشش دادن.

بعد از اون هم نقطه چین و برره و باغ مظفر  و مرد هزار و دو هزار چهره .

نکته ای که از قسمت اول حرفم میخواستم در بیارم این بود که یک ایده مسیر سلیقه ی مردم رو به کلی عوض کرد .

سریالهای طنز زیادی تا حالا برای تلویوزیون ساخته شده .

از رامبد جوانیش بگیر که مسافران رو ساخت تا جواد رضویان که چهار خونه رو ساخت . از سریالی در پیت مثل باغچه مینو ساخته شد تا سریال فاخر و پر از نکات روز سیاسی مثل کاکتوس.

از این چند نفر تا زیر آسمون این شهر   ها . و….

سریالهای نوروزی  چند سالی بود که تحت شعاع محرم و صفر بودند و حال و هوای طنز و خنده رو نداشتند .

از پیارسال وقتی مجددا سریالهای نوروزی قرار شد طنز باشند سریالهایی مثل قرارگاه مسکونی ، مرد هزار چهره و دو هزار چهره ، پیامک از دیار باقی ، نشانی ، اشک ها و لبخند ها و ماه عسل از تلویزیون تو ۲ سال گذشته پخش شدند.

اما امسال نسبتا متفاوت بود . متفاوت به این خاطر که قرار بود مجموعه هایی قوی تر از گذشته روی کار بیاد .

به هر حال ۳ سریال در ۳ شبکه از ساعت ۲۱:۳۰ تا ۲۴ در ایام نوروز پخش شد .

تصمیم گرفته بودم تا سریالها رو کامل ندیدم راجبشون نظر ندم ، چون اعتقادم اینه که سریال های مناسبتی رو نمیشه بدون پوشش کامل قسمتها به طور منصفانه قضاوت کرد .

به ترتیب شبکه ها سریال ها رو مرتب کردم.
***

چار دیواری .

چیزی که تو این سریال من رو جذب کرد : بازی و ترکیب خوب خیری و نادر ( سعید آقا خانی و امیر جعفری) ، ریتم تند سریال ، کاتهای انتهایی سریال و ترغیب تماشاگر برای دیدن قسمت بعدی ، موسیقی کاملا همگون با شرایط و سکانسهای مختلف سریال

نکته ویژه : آتیلا پسیانی واقعا جالب از کار در اومده بود.

نکته منفی : قسمت آخر و سرهم بندی مجموعه.

در مجموع از نظر من موفق ترین سریال نوروز بود . کاملا حال و هوای عید و شادابیش رو داشت .

**********

زن بابا

چیزی که تو سریال من رو جذب کرد : هیچی!

نکته ی ویژه : بداهه گویی های صادقی و غفوریان و اون پیر زنه.

نکته منفی : خیلی معمولی بود . خیلی تکراری . من واقعا چیز جدیدی تو این سریال ندیدم که عطاران قبلا نمونه اشو انجام نداده باشه.

در مجموع ضعیفترین سریال نوروزی از نظر من این سریال بود .

*******

دارا و ندار.

قبل از اینکه راجب این بنویسم چندتا نکته هست که باید یادآور بشم.

۱-نمیدونم چرا راجب بعضی آدمها جبهه گیری خیلی سفت و سخت میشه . چرا باید نظر دهنده ها راجب ده نمکی یا دائما تمجید کنند یا دائما تحقیر. من جزو هیچ کدوم از این ۲ دسته نیستم.

۲-من خودم دوست دارم وقتی فیلم یا سریالی رو میبینم (نه غیر از بعد تفریحیش که حاضر نیستم چیزی جز خنده برام داشته باشه ) حرفی برای گفتن تو سریال یا فیلم وجود داشته باشه.

۳-موفقیت و یا عدم موفقیت یک مجموعه تنها به کارگردانی کار نیست و تمام زیر مجموعه رو شامل میشه.

خوب با این ۳ نکته بریم به سراغ دارا و ندار.

چیزی که تو سریال من رو جذب کرد : خانواده زبیح (علیرضا خمسه ) و حرفها و اتفاقاتی که تو این خانواده میوفتاد.به نظرم موقعیت بسیار خوبی برای زدن خیلی از حرفها بود . واقعا هم به خوبی تصویر شده بود .

نکته ی ویژه : نداشت .

نکته منفی : فیلمنامه ضعیف ، پرداخت ضعیف دارا ها ، تکرار فتحعلی اویسی و آب بندی بیش از اندازه .

در مجموع به نظر من این سریال اگر از تاریخ مناسبتی پخشش صرف نظر کنیم یک سریال متوسط رو به خوب بود.مشکل عمده ی این سریال این بود که ۲ سریال دیگه با طنزشون توقع طنزهای کلامی و موقعیتی رو دائما از این سریال هم طلب میکردند که خوب این سریال تو این مورد اصلا به جا کار نکرده بود. یعنی اگر این سریال تاریخی غیر از عید پخش میشد به نظرم در کنار سریالی مثل آسپزباشی به راحتی قابل تحمل میشد.

یک وبلاگ توجه من رو به خودش جلب کرد . با توجه به اینکه تازه نویسنده شروع به نوشتن کرده بود و ۱۴ مطلب بیشتر ننوشته بود و داستان جالبی هم داشت ترغیب شدم بخونم. (این دومین وبلاگیه که تو مدت ۳ روز به طور کامل خوندم . قبلی از سال ۸۷ خاطرات روزانه نوشته بود و این دوستمون هم از بهمن ۸۸ شروع کرده بود)

شاید باورکردن نوشته ی ایشون اگر از آخر به اول خونده بشه خیلی مشکل باشه .

اما وقتی نویسنده از ابتدا مسیر زندگی و رشدش رو نوشته بود و در نهایت رسیده بود به زمان حال . همه ی لحظات و احساسات رو میشد تک تک تصور کرد .

به قول نویسنده حتی برخورد با مساله و ظاهر شدن داستان ها و فیلمها در جلوی چشمش هم نتونسته بود چیزی رو عوض کنه .

حالا داستان رو نمیشه از همین الان به قضاوت نشست . چون هنوز ابهاماتی راجبش وجود داره.

اما واقعیتی که میشه تا اینجای داستان برداشت کرد اینه که زندگی سراسر نکات عجیب و شیرین و تلخ و غمناکه . مهم برخورد درست با رمز و راز زندگیه .

حقیقتش گاهی خوندن این زندگی نامه ها باعث میشه آدم به این قضیه فکر کنه که چقدر زندگی پیچ و خم داره . چقدر لحظات شیرینی که این مادر از تولد بچه اش میگه شیرین و تکرار نشدنیه . چقدر لحظات و شوخیهای عاشقانه میتونه شیرین و امیدوار کننده باشه .

اینکه چطور یک همراه میتونه سختیها رو سهل کنه .

اینکه چطور میشه با تحمل و بردباری به موفقیت رسید.

اینکه چطور میشه بچه پولدار بود اما زندگی کرد و تنبلی نکرد و لوس نبود.

شاید این وبلاگ درسهای بیشتری برای زندگی هم داشته باشه .

تقریبا تنها وبلاگی بوده که من ترغیب شدم ادامه صحبتها و گفته ها و اتفاقاتی که افتاده رو بخونم .

امیدوارم راز زندگی این خانوم پایان خوبی داشته باشه .

همیشه حرفم همین بوده که اگر یک تصمیم به اشتباه گرفته بشه ممکنه باعث تخریبهای بزرگی در آینده بشه…

دیشب به رنگ ارغوان فیلمی متفاوت از ابراهیم حاتمی کیا رو که ۵ سال توقیف بود بالاخره دیدم.

اون شب تو سینما افریقا وقتی جلوی حاتمی کیا رو گرفتم و گفتم آقای حاتمی کیا به رنگ ارغوان بالاخره کی اکران میشه با خنده ی تلخی گفت نمیدونم.

همون موقع باید حدس میزدم که حاتمی کیا اگر این فیلم اکران نشه حاتمی کیای آژانس شیشه ای ، از کرخه تا راین نخواهد بود .

سال بعد با یک فیلم تبلیغاتی از سامسونگ به اسم به نام پدر حاتمی کیا برگشت . این فیلم از نظر من فاصله معنی داری تو مفهوم نسبت به ارتفاع پستش داشت . به جرات اگر بازی پرویز پرستویی از فیلم به نام پدر حذف میشد به راحتی میشد این فیلم رو یک فیلم چرند معرفی کرد.

بعدتر با یک فاصله به خاطر ساخت سریال حاتمی کیا اینبار دعوت رو ساخت ! چیزی که اصلا شبیه خودش نبود . یک سری شعار و تحلیلهای حاتمی کیایی و دیگر هیچ!

اما امسال به رنگ ارغوان مربوط به سال ۸۳ اکران شد .

کاش این فیلم با همین اوضاع و احوالش مربوط به سال ۸۷ یا ۸۸ بود تا میشد کورسو امیدی نسبت به حاتمی کیا و ادامه ی کارهاش داشت . اما متاسفانه این فیلم رفت قاطی توقیفی ها و بعد از ۵ سال اکران شد.

از همون ابتدای فیلم مشخصه های حاتمی کیایی به سرعت اما با ظرافت رو میشه تو سکانسهایی مختلف دید…

آروم آروم تا اواسط فیلم شاهد اوج و تعلیقهایی از جنس آژانس شیشه ای تو فیلم هستیم . بعد از اون فیلم به خاطر روند داستانیش به سمت پایین خیلی راحت افت میکنه و دیگه حاتمی کیا تلاشی برای برگردوندن فیلم نمیکنه . اواخر فیلم هم که دیگه همه چیز شکل کمدی به خودش میگیره ! و تقریبا همه منتظر یک پایان ساده و بدون هیچ پیامی هستند که با یک تقریبا شوک ببیننده سینما رو ترک میکنه.

اما اینکه این تحلیل آبدوغ خیاری چی بود که من نوشتم و یا انگیزه ام از نوشتنش چی بود مطلقا به کسی ربطی نداره.

فقط مهم این بود که ابراز تاسف خودم رو از توقیف بی موقع این فیلم به همه ابراز کنم و بگم امیدوارم و فقط و فقط امیدوارم حاتمی کیا با بازخورد این فیلم در بین مردم دوباره بتونه برگرده به سینمای ما تا جای خالی یک سری فیلمهایی که فقط و فقط توانایی ساختش رو خودش داره مجددا پر بشه…

]]> http://hwtxp.com/1388/11/12/berangarghavan/feed/ 0 http://hwtxp.com/1388/06/28/%d8%b9%db%8c%d8%af-%d9%81%d8%b7%d8%b1-%d8%a8%d8%b1-%d9%87%d9%85%d9%87-%d9%85%d8%a8%d8%a7%d8%b1%da%a9/ http://hwtxp.com/1388/06/28/%d8%b9%db%8c%d8%af-%d9%81%d8%b7%d8%b1-%d8%a8%d8%b1-%d9%87%d9%85%d9%87-%d9%85%d8%a8%d8%a7%d8%b1%da%a9/#comments Sat, 19 Sep 2009 18:59:23 +0000 حاجی http://hwtxp.com/?p=963 خوب به سلامتی عید شد .

امسالم تموم شد . ماه رمضون خیلی خوبی بود . تجربه های جدیدی به دست آوردم . امیدوارم که سال بعد دیگه تو وب علاف نباشم :دی

عید فطر همگی مبارک..

درزیباترین واژه بر لبان آدمی واژه مادر است.  زیباترین خطاب مادر جان است. مادر واژه ایست سرشار از امید و عشق. واژه ای شیرین و مهربان که از ژرفای جان بر می آید.

روزت مبارک مادر

منبع عکس و نوشته : http://www.kanganherfa.parsiblog.com/

دوستان زحمت بکشند دیگه مارو با چیزای دیگه قاطی نکنند.

مهدی هستم در خدمت دوستان !

حاجی ، چیز به خاطرات پیوست.

آمادگی قبول هر گونه برده ای که میخواهد در بند ما باشد را داریم

برده های محترمه!! لطفا مشخصات خود را برای ما فرستاده تا برده ی مورد نظرمان را سوا کنیم

بعد از اون ۲ تا بچه مزلف مجری چشممون به جومونگ روشن شد :دی

http://omidyaran.mihanblog.com/