خواب غفلت

آیت الله بهجت(رحمه الله علیه):
بعضی به حدی با حیا هستند که با همه ناداری و بیچارگی، حاضر نیستند نیاز خود را اظهار کنند! آیا نباید همسایه و همکار،به فکر آن ها باشند و آن ها رسیدگی کنند.

امروز سر یکی از کلاس های احکام خانمی گفت :من پارسال ماه رمضان فقط ۴ روز روزه گرفتم.
گفتم: چرا؟
گفت: نمی تونم ،توان ندارم تا ظهر حالم خوبه و بعدش می افتم.
گفتم :حتی اگر شده بخوابید باید بخوابید و روزه بگیرید.چیزای مقوی بخورید ،سحری رو حتما بخورید،میوه بخورید تا بتونید روزه بگیرید.
کلاس تموم شد
خانمی که گفتم مرا کشید کنار و با حالت بغض گفت: وضعیت خانوادگی ما طوریه که درماه شاید چهار وعده غذا بخوریم ،برنج هم نمی تونیم تهیه کنیم
حالم خیلی بد شد چرا یه معلم طوری صحبت کنه که شاگردش مجبور شه راز زندگی شو فاش کنه(احساس می کنم جایی اشتباه کردم که مسبب شرمنده شدن یکی از بندگان خدا شدم)
یقینا همه ما در همسایگی مان و در اقوام و آشنایانمان اینگونه افراد را داریم که به قولی با سیلی صورت خود را سرخ نگه می دارند.
ماه مبارک رمضان نزدیک است بیایید همانگونه که ما بی دغدغه به مهمانی خدای خود می پردازیم ،کاری کنیم که دیگران هم از این مهمانی لذت ببرند.

۱-      از هزینه های مهمانی های ماه رمضان کم کنیم مثلا لزومی ندارد هم خرما باشد و هم زولبیا بامیه ،لزومی ندارد هم آش باشد و هم سوپ و هم شله زرد و…با کم کردن این هزینه ها می توانیم دل چند بنده خدای دیگر را شاد کنیم.
۲-      سفره ی افطاری مان را برای نیازمندان هم پهن کنیم نه فقط به کسانی که دارا هستند افطاری دهیم
۳-      افراد نیازمند را شناسایی کنیم و حتی شده یک ظرف غذا به آن ها بدهیم سعی کنیم هر روز این کا را انجام دهیم.
۴-      و راه های دیگری که هر کس به ذهنش می رسد

Share

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *